Informacje - W Krolestwie Polskim

W 1349 r. do Polski przyłączono ziemię lwowską i halicką. Lwów został praktycznie odbudowany nad rz. Pełtwią, na południe od dawnego podgrodzia. Nowa osada – obwarowana murami obronnymi, z dwoma zamkami (wysokim i niskim) w 1356 r. uzyskała od Kazimierza Wielkiego magdeburskie prawa miejskie. Zarząd miasta tworzył burmistrz i 12 osobowa rada, zaś władzę sadownicza sprawował wójt. Po śmierci Kazimierza wielkiego, Ludwik Węgierski w 1372 r. przekazał Lwów i całą Ruś Czerwoną księciu Władysławowi Opolczykowi z dynastii Piastów śląskich. Lwów stał się ważnym ośrodkiem handlu ( w 1379 r. otrzymał prawo składu). Jednakże w 1381 r. wybuchł wielki pożar, który strawił niemal całkowicie drewnianą zabudowę miasta. W 1387 r. Lwów został ponownie i ostatecznie przyłączony przez królową Jadwigę do Polski i to na niemal 4 stulecia (do 1772). Miasto zostało odrestaurowane i rozwijało się za panowania Władysława Jagiełły. Do 1445 r. miasto zostało znakomicie ufortyfikowane.
Zdobycie w 1453 r, Konstantynopola przez Turków, następnie zaś w 1484 Kilii i Białogrodu, zatrzymało handel lewantyński, przez co znaczenie Lwowa jako ośrodka handlowego podupadło. Do tego doszły jeszcze kataklizmy – w 1524 r. najazd tatarski (wprawdzie odparty, lecz kosztem zniszczonych przedmieść – Krakowskiego i Halickiego), i w 1257 r. pożar, który zniszczył doszczętnie miasto. Wkrótce jednak miasto zostało odbudowane, rozpoczął się okres wielkiego ożywienia nazwany „złotym wiekiem”.
Lwów był wtedy miastem wielonarodowościowym. Oprócz Polaków i Rusinów w mieście liczną grupę etniczną stanowili Żydzi, którzy zajmowali się głównie handlem. W XVII w. stanowili oni ok. 30 5 mieszkańców Lwowa i mieszkali w południowo-wschodniej części miasta. Inna nacją –również trudniącą się handlem – byli Ormianie, którzy też mieli własną dzielnice skupioną wokół katedry Ormiańskiej. Poza tym w mieście mieszkali tez
Niemcy, Grecy, Włosi.
Na podziały narodowościowe nałożyły się też podziały wyznaniowe. Trwały podziały między Kościołem rzymsko-katolickim, a cerkwią prawosławną. Nie złagodzila ich nawet unia brzeska (1596 r.), we Lwowie wprowadzona dopiero w 1706 r. reformacja wówczas jeszcze we Lwowie się nie zakorzeniła. Żydzi wyznawali judaizm, Ormianie zaś byli wiernymi kościoła ormiańskiego który zawarł unię z Rzymem. Urodzony w e Lwowie Jezuita Michał Boym był misjonarzem w Chinach.
W XVII w. Lwów oprał się najazdom: w 1620 r. tatarskiemu, w 1648 kozacko-tatarskiemu (Powstanie Chmielnickiego), w 1655 kozacko-rosyjskiemu. W 1656. r. Jan Kazimierz w katedrze Lwowskiej złożył słynne śluby.
Pierwszymi zdobywcami miasta byli Szwedzi. W 1704 r. wkroczyły do Lwowa oddziały Karola XII i splądrowały miasto. Kontrybucja wynosząca 200 tys. dukatów zrujnowała miasto które już się nie podniosło przez XVIII w. W 1769 r. Lwów był szturmowany przez konfederatów barskich, zaś w 1772 do miasta weszli Austriacy.

Inne strony

Dzieki nam bedziesz pierwszy - Pozycjonowanie stron poznań. Twoja droga do sukcesu.

Profile elewacyjne i gzymsy dla Twojego domu.